Een overdosis geconditioneerde patronen en confronterende zelfreflecties

Soms heb je dat wel eens, toch? Dat je in zo’n momentum zit, zo’n flow. Dat alles gaat zoals gepland en dat het je lukt om nog zelfs meer te doen, dan je had gepland. En zelfs als je dat hebt gedaan, heb je nog genoeg energie over om eigenlijk verder te kunnen. Energie ten overvloede dus. Het is gewoon bijna balen dat er niet meer uur in een dag zit, want je had nog wel uren door kunnen gaan. Je zit dan écht in die lekkere flow.

Flow

Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat er verschillende factoren zijn die je kunt beïnvloeden om vaker flow te kunnen ervaren. Dat heeft voornamelijk betrekking op het ervaren van flow in je werk. Mijn vrouw – het zal menigeen niet ontgaan zijn – heeft dat wetenschappelijk onderzoek gedaan en heeft daar zelf nu haar eigen bedrijf volledig op ingericht: het bevorderen van flow in organisaties en bij hun medewerkers. Flow dus. Dat momentum waarop alles vanzelf gaat. Moeiteloos, pijnloos en stressloos. Productief, innovatief en creatief. Goed voor lichaam én geest. En voor bedrijven en organisaties vooral ook een optimale staat voor een goede positie in de markt tegen een zo laag mogelijk (ziekte)verzuim.

"Grant me the serenity to accept the things I cannot change, Courage to change the things I can, And wisdom to know the difference."

Ga ik nu het bedrijf van mijn vrouw promoten in mijn blog? Nee. Ik ga nu een bruggetje maken naar mijn eigen "flow-proces". Aanleiding was een American flag football-training die voor mijzelf niet helemaal verliep zoals ik had verwacht. De kern van dat proces zit hem in het laatste stukje van die zin: zoals ik had verwacht. Daar liep het bij mijzelf even spaak. Het wordt dus grondig tijd om eens te kijken hoe het soms met mijn eigen flow gesteld is.

Ik, nu, hier

De training

Wat was het geval. Onlangs ben ik door de trainer overgeplaatst van positie: van verdediging naar aanval. Een mooie uitdaging. In de oefenpotjes voorafgaand aan deze training liep het bij mij aanvallend wel lekker. Dat het verzoek er dan ook kwam, zag ik enigszins aankomen. Vervolgens gaven we in de training aandacht aan die wisselingen. We trainden met de vijf aanvallers de bedachte patronen. De verdediging deed hun ding. Bij de slotpartij van die avond veranderde die gedachte echter naar zeven aanvallers. We speelden vervolgens tegen een team van evenzoveel verdedigers En daar ontspoorde het in mijn hoofd. De zojuist getrainde patronen maakten plaats voor een partijvorm met een geïmproviseerde strategie. Dat was voor mij lastig schakelen.

Improviseren, aanpassen... Wat?!?

Ik was even helemaal van mijn padje. Er zat ruis in mijn toch wel wat autistische behoefte van herkenning en regelmaat. Ik ben blijkbaar zo geprogrammeerd dat ik behoefte heb aan een logische volgorde: je leert nu dit en daarna gaan we dat nu doen. Waarschijnlijk heb ik mijzelf dit mechanisme aangeleerd om mijn toch al chaotische karakter en hersenactiviteit een beetje structuur te bieden. Een vorm van overleving, denk ik. Door die conditionering lukte het mij niet om snel te schakelen. De patronen die ik net had geleerd, moesten overboord gegooid worden tijdens het 7 tegen 7-spelletje. Time for some improvisation. Being flexible, snel schakelen… dat zijn nou net van die dingen waar ik niet heel goed in ben. Of dat nu op zo’n training is, met sport, op het werk of simpelweg als iets op de dag verandert, zoals ik eigenlijk had bedacht. Chaos!

Change Is The Only Constant

En nu komt het… al wekenlang mediteer ik op alle doordeweekse dagen. Om juist dit aandachtspunt te trainen, ben ik bijna al die meditatiemomenten bezig met een soort “podcast” van de meditatiebegeleider Davidji: Change Is The Only Constant heet de les, die je zelf hier kunt vinden op Insight Timer. De app is vereist om het te kunnen beluisteren. Het bijzondere van deze les is dat ik beetje bij beetje de aangedragen ideeën van deze meditatie positief kon toepassen in mijn dagelijkse gang van zaken. Voornamelijk in mijn werk. Belangrijke passages uit die meditatie zijn o.a. dat verandering dus de enige constante is. Een feit dat continu op ons pad komt. Zelden is alles hetzelfde. Alleen, hoe ga je daarmee om? De één heeft van nature een sterk aanpassingsvermogen, de ander – ik – beduidend minder.

Geconditioneerde patronen? Niemand zo geconditioneerd als ik!

Bovendien spelen geconditioneerde patronen ook een belangrijke rol. Ik heb bepaalde structuurtjes aangeleerd, zodat ik kan omgaan met mijn chaotische karakter. Die structuur begint al als ik opsta. De wekker gaat, ik bid, sta op, ga naar de wc, stap onder de douche, maak koffie en ontbijt, ontspan nog even om vervolgen naar de bus te lopen. Regelmaat. Zodra mijn vrouw dit patroon onderbreekt door vlak voor vertrek nog even te willen kletsen, raak ik uit balans. Het idee dat er over een kwartier nóg een bus gaat, dichterbij huis, met een prettigere aansluiting, die alleen iets later aankomt in Arnhem… daar kan ik op zo’n moment dan niet goed naar schakelen. Lees: gewoon niet. Wellicht mis ik dan wel iets heel kwalitatief. Iets liefdevol. Maar ik ben geconditioneerd om het eerste ritueel te respecteren.

Alle lessen en wijsheden op één avond in de prullenbak

Bijzonder toch? Alles wat ik heb geleerd in deze meditatie, die ik nu bijna 2 maanden zo’n beetje dag in dag uit beluister (hoe bedoel je geconditioneerd?), verdween tijdens die ene training als sneeuw voor de zon uit mijn geheugen. Alle wijsheden en lessen die ik leerde konden linea recta in de prullenbak. Change Is The Only Constant, my ass. Keihard werd ik geconfronteerd met mijzelf tijdens die training. En minder chique was het dat de rest van het team dat ook merkte.

geconditioneerde patronen en zelfreflecties

Accepteer het moment, accepteer dat het goed is

Ik hoef mijzelf niet te kwetsen om daar nu iets heel groots van te maken. Wat de meditatie mij namelijk ook heeft geleerd is accepteren dat het altijd een goed moment is. Dat was het voor mijzelf en uiteindelijk ook voor het team. Zo fris na de winterstop wisten we meteen weer wat we nodig hadden om te kunnen groeien in onze ontwikkeling. Een ontwikkeling die ons moet helpen om allemaal beter te worden. Zo goed dat we samen zoveel mogelijk wedstrijden kunnen gaan winnen. Dit momentum bood ook de coaches weer inzicht in hoe het niet moet en hoe we het wél willen. Teamregels werden weer aangehaald, doelstellingen aangescherpt en communicatie hierover versterkt. Al deze ontwikkelingen zijn belangrijk om de flow in ons team te bevorderen.

Bekijk het eens vanuit een ander perspectief

De meditatie over dat verandering het enige is wat constant blijft, leert mij ondertussen dat juist het loskomen van geconditioneerde patronen helpt om met die verandering om te gaan. Het loskomen van die patronen doe je onder andere door vanuit een ander perspectief tegen veranderingen aan te kijken. Hoe je ernaar kijkt, hoe je ernaar luistert, hoe je je erover voelt en hoe je ernaar handelt… het is allemaal beïnvloedbaar. Door jezelf. Door mijzelf. Vanaf de grond is de Eiffeltoren heel hoog, maar zoals je er eenmaal op staat is, maakt de hoogte plaats voor diepte. Beide feiten zijn waar, alleen de perspectieven vanuit waar je de feiten waarneemt is anders.

Positieve feedback in een veilige omgeving

Ik heb nog wat te leren, zo blijkt. Dat is geen drama. Totaal geen ramp. En zeker geen terugval. Dat is het proces. Mijn proces. Ik word steeds beter in het absorberen van (positieve) feedback en ik kan er ook steeds beter naar handelen. Tegelijkertijd blijf ik mezelf trainen om van oude patronen los te komen, zodat ik beter en flexibeler kan omgaan met veranderingen. Aan een veilige omgeving zal het in elk geval niet liggen. Bij de Apeldoorn Monarchs krijg ik en krijgt iedereen de ruimte om dit te zijn, dit door te maken en zich daarin te ontwikkelen. Ik groei.

geconditioneerde patronen en zelfreflecties

Nooit uitgeleerd

Ook thuis heb ik een veilige haven waarin deze persoonlijke ontwikkeling de ruimte krijgt. En op het werk durf ik die ruimte ook te creëren voor mijzelf. Het is echt rete-interessant om te ontdekken dat vooral ikzelf nog heel veel te ontdekken en leren heb, als het gaat om omgaan met veranderingen. Het is heel interessant om te realiseren dat het omgaan daarmee vooral zit in het loskomen van patronen die ik mij door de jaren een heb eigen gemaakt. En te beseffen dat ik juist invloed kan uitoefenen op mijn eigen gedrag door anders tegen zaken aan te kijken.

Bewustwording

Door mijn proces van zelfreflectie en leermomenten transparant te delen, helpt het wellicht ook de mensen om mij heen bewuster te maken. Jou bewuster te maken. Bewuster te maken van de mogelijkheden om zelf dingen te veranderen, zelf dingen anders te zien. In te zien dat andere waarheden ook waarheden zijn en ook jouw waarheden kunnen worden. Bewuster te maken om op zoek te gaan naar de geconditioneerde patronen die jou in de weg zitten. Obstakels die jouw groei voorkomen of jouw avonturen bij voorbaat al laten stranden. Het opnieuw inzien van normen en waarden die je maken tot wie je werkelijk bent. Ze kunnen immers veranderen door nieuwe kennis, nieuwe mensen of een nieuwe omgeving. Iedereen kan zich op zijn of haar manier ontwikkelen. Jij dus ook.

Zelfreflectie: maak die reis in jezelf

Als we dat allemaal doen voor onszelf, vanuit onszelf, ontstaan er vanzelf hele mooie dingen. Hele mooie verbindingen. Je komt immers niet alleen dichterbij jezelf, je komt ook dichter bij de ander. Je zou eens tijd voor moeten maken om lekker in jezelf op zoek te gaan naar zoveel mooie eigenschappen die je conditionering verborgen houdt. Maak die reis in jezelf. Geef jezelf positieve feedback. Sta zelf ook open om het te ontvangen. Van jezelf en van een ander. Reflecteer, denk na, zoek in jezelf, versterk je normen en waarden, laat oude patronen los, vertrouw op je gevoel, leef op je intuïtie, wees wie je bent en blijf groeien. Via jezelf en de natuur.

En bloei, zodat we allemaal van je kunnen genieten!

Ook interessant om te lezen:

geconditioneerde patronen en zelfreflecties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *